Vlaamse Geschiedkundige Kring-

If this is your first visit, be sure to check out the FAQ by clicking the link above. You may have to register before you can post: click the Register link to proceed.


Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Onderwerpen m.b.t. politiek.
cf. Statuten; artikel 2.
cf. Forumreglement
amjdmg
Gebruikersavatar
Berichten: 3034
Lid geworden op: 17 Jul 2006, 15:03

Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor amjdmg » 14 Dec 2009, 08:27

Milquet draait de remake van Rosetta

* Auteur: Guy Tegenbos

BRUSSEL - ANALYSE Belgische federatie leert niet uit fouten De strijd die ontbrand is tussen de Vlaamse regering en federaal minister Joëlle Milquet (CDH) over haar crisisbanenplan, is een remake van het conflict over het Rosettaplan van haar voorgangster, Laurette Onkelinx (PS).
Van onze redacteur

Exact tien jaar is het geleden. In november 1999 keurde de paarsgroene federale ministerraad, na veel discussies met de paarsgroene Vlaamse regering, een afgeslankte versie goed van het zogenaamde Rosettaplan, het jongerenbanenplan van toenmalig federaal minister van Arbeid, Laurette Onkelinx (PS).

Ook de jaren nadien zou het nog leiden tot ruzies tussen haar en de toenmalige Vlaamse minister van Werk, Renaat Landuyt (SP.A).

Het jongerenbanenplan van Onkelinx kreeg zijn naam in deze krant: de film Rosetta van de gebroeders Dardenne maakte toen indruk en behaalde veel prijzen. Hij tekende het uitzichtloze bestaan van jonge werklozen in Wallonië, waar de jeugdwerkloosheid massaal was. En ze is dat nog altijd: voor de jongste crisis uitbrak, hadden in Wallonië en Brussel nog 25 tot 33 procent van de jongeren geen baan, dat is driemaal meer dan in Vlaanderen. Bovendien gaat het daar niet alleen om laaggeschoolden zoals in Vlaanderen wel het geval is.

Minister Onkelinx vertrok toen, net als haar opvolgster Milquet vandaag, van de oprechte bekommernis om dat probleem, zoals ze dat in haar eigen regio had leren kennen, aan te pakken. Ze verplichtte alle bedrijven om 3procent jongeren in dienst te nemen en maakte ook subsidies vrij.

Spoedig bleek dat noch het doel, noch het middel aansloten bij de realiteit in Vlaanderen.

Vlaamse bedrijven, vakbonden en partijen wilden al lang niet meer weten van het oud-socialistische instrument van de verplichte aanwervingen; dat werkte toch niet. En ze vonden in hun regio niet eens genoeg werkloze jongeren om aan die verplichting te voldoen.

Ze vroegen dat de deelstaten een eigen arbeidsmarktbeleid konden voeren, aangepast aan hun totaal verschillende noden. Zo pleitten zowel Vlaams minister-president Patrick Dewael (VLD) en VLD-voorzitter Karel De Gucht hard voor een regionalisering van het arbeidsmarktbeleid (DS 26 juni 2000). Maar regionaliseren, dat mocht niet. Het arbeidsmarktbeleid moest en zou federaal blijven, luidde het aan de andere kant. Dat betekende dat dezelfde maatregelen moesten blijven gelden voor noord en zuid. Dat komt neer op hetzelfde pilletje geven aan mensen met een totaal verschillende ziekte.

Het gevolg? Vlaanderen eiste en bekwam na lang aandringen toch enige aanpassingen aan het federale plan. Zo moest de leeftijd van de 'jongeren' opgetrokken worden tot 35 jaar... opdat er in Vlaanderen genoeg personen zouden gevonden worden op wie het plan van toepassing was.

Maar het plan heeft nooit goed gewerkt, noch voor het zuiden, noch voor het noorden. De resultaten waren mager. In Wallonië en Brussel waren ze ronduit bedroevend. Vlaamse bedrijven hebben meer jongeren aangeworven en daar ook subsidies voor gekregen, maar ze zouden die ook hebben aangeworven zonder die subsidies. Het federale geld werd dus nutteloos uitgegeven.

En in Vlaanderen verstoorde het zelfs de arbeidskansen van andere groepen. Het vroegtijdige afdanken van ouderen - hét hoofdprobleem in Vlaanderen - kon onder meer daardoor ongeremd voortgaan.

Die geschiedenis herhaalt zich nu. Minister Joëlle Milquet is oprecht bekommerd over de massale werkloosheid van jongeren in Wallonië en Brussel, die nog toeneemt door de crisis. Ze ziet dat de werkloosheid onder de jongeren ook in Vlaanderen stijgt door de crisis, maar ziet niet dat die toename van een totaal andere aard is. Ze vindt dus dat alle redenen aanwezig zijn om met federaal geld een nieuw federaal banenplan te maken dat, omdat het federaal is, hetzelfde moet zijn in het noorden als in het zuiden.

De Vlaamse regering probeert, net als haar paarsgroene voorgangster in 1999, uit te leggen dat de problemen aan Vlaamse kant totaal anders zijn en dat het beter zou zijn als ieder gewest bevoegd zou zijn voor zijn eigen arbeidsmarktbeleid. De federale minister van Arbeid, Joëlle Milquet, schiet vervolgens, net als haar voorgangster, Laurette Onkelinx, in een Franse colère en hekelt de malafide Vlamingen, die zelfs de kansen op werk voor jongeren willen offeren op hun communautaire altaar. Van een splitsing van het arbeidsmarktbeleid mag en zal geen sprake zijn, of het zal alleszins uitgesteld worden tot 'na de crisis'.

Het federale plan zal overeind blijven en, na veel maanden gezaag vanuit Vlaanderen, wat bijgestuurd worden.

En achteraf, rond 2015 of zo, zal blijken dat er een pak federaal geld uitgegeven is, maar zonder veel effect. Enkele wetenschappelijke tijdschriften zullen de jaren nadien concluderen dat het geen zin heeft éénzelfde federaal arbeidsmarktbeleid te voeren voor twee regio's waar de arbeidsmarktproblemen zo verschillend zijn. Dat toch doen, is geld weggooien, zal het luiden.

Tot er zo rond 2019, weer een federaal minister van Werk die oprecht bekommerd is over de jeugdwerkloosheid in zijn streek, opstaat en voorstelt er een federaal plan voor te ontwikkelen.


En weer is de vinger gelegd op een probleem van het federale België: een gediversifieerd beleid is compleet onmogelijk. Arbeidsmarktbeleid mag vanaf morgen volledig naar de regio's gaan.
Als het fascisme in Europa ooit weer opduikt, zal het dat doen onder de naam antifascisme. - Jacques Presser

amjdmg
Gebruikersavatar
Berichten: 3034
Lid geworden op: 17 Jul 2006, 15:03

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor amjdmg » 16 Dec 2009, 12:14

GEEN RUZIE OVER BANENPLANNEN, SCHAF ZE GEWOON AF

Joëlle Milquet (CDH) en Philippe Muyters (N-VA) moeten geen ruzie maken over activeringspremies, vindt JEAN-MARIE DEDECKER. Dergelijke premies werken toch niet en ze werken misbruik in de hand.

De Vlaamse regering ruziet met de federale bewindsploeg of liever met 'madame Non' Milquet, over premies voor het aanwerven van ouderen of van jongeren. Het is communautair spierballen rollen, met hoge profileringdrang, maar in wezen is het veel drukte om niets, de zoveelste ruzie om het zoveelste nutteloze banenplan. En dat in crisistijd.

Eind 2000 waren er 57 banenplannen. De kwistig rondgestrooide overheidssubsidies maakten ondernemers rijker, maar hebben nooit een job opgeleverd. In 2005 had Frank Vandenbroucke (SP.A) bijvoorbeeld een ideetje, de weerwerkpremie. Hij had 24 miljoen euro begroot om 150 euro per maand extra te geven aan elke werkloze vijftigplusser die binnen een jaar weer aan de slag ging. In heel 2005 hebben daar welgeteld veertien personen gebruik van gemaakt. In 2007 bestonden er niet minder dan 104 uitzonderingsregels en banenplannen. Ze zorgden voor een verminderde ontvangst in de werkgeversbijdragen van 4,533 miljard euro. Een kat vindt er haar jongen niet in terug. Negatieve neveneffecten, zoals administratieve regelneverij en arbeidskannibalisme, zijn inherent aan dergelijke subsidiëringspolitiek voor bepaalde doelgroepen. Het promoten van jongerenjobs met subsidiëring gaat bijvoorbeeld ten koste van 45-plussers en vice versa. Ondernemers danken een leeftijdsgroep af, of werven er één aan in functie van het overheidsmanna. Een onderzoek van de Leuvense econoom Joep Konings van oktober 2008 heeft aangetoond dat de efficiëntie van door de overheid opgezette opleidingsprogramma's voor de uitstroom uit de werkloosheid nagenoeg nul is.

Door tewerkstellingssubsidies doet er zich zelfs een negatief verdringingseffect voor ten koste van normale werkgelegenheid. Van de tien jobs die worden opgevuld door gesubsidieerde maatregelen, zouden er sowieso toch zes à zeven ingenomen worden door mensen die geen deel uitmaken van de activeringsprogramma's. In feite valt nagenoeg zeventig procent van de 4,5 miljard euro bestemd voor activeringsprogramma's onder de noemer bezigheidstherapie. Op een totaal bedrag van 23,571 miljard euro werkgeversbijdragen zou men hiermee een forfaitaire lastenverlaging kunnen doorvoeren van vijftien tot twintig procent als men dit systeem rationaliseert. Dat brengt ons ook dichter bij de conclusies van professor Konings die stelt dat 'verder doorgedreven structurele lastenverlagingen een belangrijke bijdrage kunnen leveren tot het terugdringen van de werkloosheid, op voorwaarde dat ook het matchingproces tussen werklozen en werkgevers verbetert. Dit kan onder meer worden gerealiseerd door de werkloosheidsuitkeringen te beperken in de tijd en/of degressief te maken naarmate men langer werkloos is.' Zolang laaggeschoolde jongeren als afscheidspremie van de schoolbanken levenslang stempelgeld toegeschoven krijgen, helpt 1.000 euro patronale bijdrage niet.

Dat deze politiek van pappen en nathouden niet werkt, is ook te verklaren. De opvatting dat een vast aantal jobs, dat moet worden verdeeld onder diegenen die werk zoeken, statisch is, werd in een ver verleden gelanceerd door de vakbonden. Deze 'lump of labour fallacy' werd door de overheid gretig geslikt sedert de jaren tachtig van de vorige eeuw. Zo werden ouderen via brugpensioen massaal uit de arbeidsmarkt geduwd in de hoop dat de jongeren hun plaats zouden innemen, het alibi van de vervangende indienstneming. Het tegendeel gebeurde. De ouderen werden niet vervangen en de arbeidsmarkt bleef krimpen. De verklaring voor dat op het eerste gezicht vreemde fenomeen is helemaal niet moeilijk. Er zijn twee redenen waarom de 'lump of labour'-illusie niet kan kloppen. Ten eerste: hoe meer mensen (ouderen bijvoorbeeld) aan het werk zijn, hoe meer de sociale lasten kunnen dalen en hoe meer de bedrijven kunnen aanwerven, of hoe aantrekkelijker de nettolonen voor jongeren, die anders niet gemotiveerd zijn, om aan de slag te gaan. Ten tweede: zolang een werknemer in actieve dienst blijft, draagt hij bij tot de creatie van welvaart en tot de winst van zijn werkgever. Die winsten in de bedrijven zijn, samen met de spaargelden van de werknemers, de bron voor de investeringen. En investeringen zijn de bron van de werkgelegenheid.

Het enige succesvolle banenplan is het peperdure systeem van de dienstencheques. Big business. Arbeid, aangeboden aan de prijs van vijf Jupilers per uur, schuift als pinten over de toog. De markt is bijna 2 miljard euro waard, maar de 800.000 klanten betalen amper een vierde van de kostprijs. De belastingbetaler draait dus op voor de rest, zonder nog rekening te houden met de fiscale aftrek die de schatkist nog eens extra centen kost. Een uur witte poetshulp kost 7,5 euro en na fiscale aftrek eigenlijk nog 5,25 euro. In het zwartwerkcircuit wordt er gedweild aan 9 euro per uur. Het systeem van de subsidiepot is zeer fraudegevoelig. In Brussel alleen al worden er per maand gemiddeld 35 nieuwe bedrijfjes opgericht en de beroepsfederatie Federgon noemt het een verziekte markt. Dit komt ervan als je arbeid zo duur maakt dat je het in afprijzing moet aanbieden, maar het bewijst ook dat je tewerkstelling creëert als je ze goedkoper maakt.

Het dreigende belangenconflict tussen Joëlle Milquet (CDH) en Philippe Muyters (N-VA) heeft niets met economie of werkgelegenheidsbeleid te maken, het is een communautair schimmengevecht om macht op de rug van de werkloze. Splits het werkgelegenheidsbeleid op tussen de gewesten zodat we van dergelijke zielige machtsspelletjes gespaard blijven. Maar als de Vlaamse arbeidspillen dezelfde placebo's zijn als de Belgische, pas ik er evengoed voor. Zonder structurele maatregelen zal Kris Peeters nog lang mogen bedelen aan de poort van Opel & co., met een cadeaucheque in zijn hand. Onze beleidsvoerders zijn geen koks, maar kalkoenen die meekakelen over het kerstdiner.


Los van de inhoud is het een goed beargumenteerd stuk. "Populisme", yeah right.

In elk geval deel ik de bekommernis. Het is absurd belastingsgeld te gebruiken om iets te corrigeren dat net voortkomt uit een te veel aan belastingen.
Als het fascisme in Europa ooit weer opduikt, zal het dat doen onder de naam antifascisme. - Jacques Presser

Praetorian
Gebruikersavatar
Berichten: 10153
Lid geworden op: 19 Nov 2004, 17:27

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor Praetorian » 16 Dec 2009, 12:23

Je moet wel een serieus van deze wereld zijn om enerzijds te pleiten voor afschaffing van subsidies en tegelijk denken dat de structurele werkloosheid dan alleen kan opgelost worden door de afschaffing van vervangingsinkomens. Dat is gewoon de boel belazeren, vermits iedereen weet dat dit de kapitalisten niet zal motiveren om meer te investeren in zijn vast kapitaal. Op lange termijn creëert dat een averechts effect, nl. nog meer technologische werkloosheid. Maar zover denkt JMDD niet, corrupte zelfstandige dat hij is.

Sinds de crisis niet meer dergelijke grote onzin gelezen.

Ps. En er staat een knoert van een logische contradictie in zijn betoog over "lump of fallacy". Hij begint met de huidige situatie, stelt dat de arbeidsmarkt krimpt en vervolgens verklaart hij dit in potentiële toekomstige tijd. Wel een zeer bizarre logische drogreden. Wat dan ook maakt dat hij geen enkele verklaring geeft voor wat hij juist wil weerleggen.
Afbeelding
When commodities no longer fire the spirit and self-absorption seems circular, then we'll turn to Utopia

amjdmg
Gebruikersavatar
Berichten: 3034
Lid geworden op: 17 Jul 2006, 15:03

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor amjdmg » 16 Dec 2009, 12:39

Praetorian schreef:Je moet wel een serieus kalf zijn om enerzijds te pleiten voor afschaffing van subsidies en tegelijk denken dat de structurele werkloosheid dan alleen kan opgelost worden door de afschaffing van vervangingsinkomens. Dat is gewoon de boel belazeren, vermits iedereen weet dat dit de kapitalisten niet zal motiveren om meer te investeren in zijn vast kapitaal. Op lange termijn creëert dat een averechts effect, nl. nog meer technologische werkloosheid. Maar zover denkt JMDD niet, corrupte zelfstandige dat hij is.

Sinds de crisis niet meer dergelijke grote onzin gelezen.


Er staat "onder meer gerealiseerd worden", niet "alleen". Over afschaffen staat er al helemaal niets.

De essentie is overigens dat 'banenplannen' geen efficiënt middel zijn om werkloosheid te bestrijden. Je geeft geld aan ondernemingen, maar de werkloosheid en de schatkist worden er niet beter van. Het is een loutere broek-vestzakoperatie. De enige structurele oplossing is een lastenverlaging, vermits iedereen weet dat ondernemingen weldegelijk opnieuw zullen investeren (dat erkennen zelfs neomarxisten als Wallerstein). Het plan van Milquet is een dweilen met de kraan open.

The art of economics consists in looking not merely at the immediate but at the longer effects of any act or policy; it consists in tracing the consequences of that policy not merely for one group but for all groups.
Als het fascisme in Europa ooit weer opduikt, zal het dat doen onder de naam antifascisme. - Jacques Presser

Praetorian
Gebruikersavatar
Berichten: 10153
Lid geworden op: 19 Nov 2004, 17:27

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor Praetorian » 16 Dec 2009, 12:49

amjdmg schreef:
Er staat "onder meer gerealiseerd worden", niet "alleen". Over afschaffen staat er al helemaal niets.

De essentie is overigens dat 'banenplannen' geen efficiënt middel zijn om werkloosheid te bestrijden. Je geeft geld aan ondernemingen, maar de werkloosheid en de schatkist worden er niet beter van. Het is een loutere broek-vestzakoperatie. De enige structurele oplossing is een lastenverlaging, vermits iedereen weet dat ondernemingen weldegelijk opnieuw zullen investeren (dat erkennen zelfs neomarxisten als Wallerstein). Het plan van Milquet is een dweilen met de kraan open.

The art of economics consists in looking not merely at the immediate but at the longer effects of any act or policy; it consists in tracing the consequences of that policy not merely for one group but for all groups.


Ja, zo cru stelt hij het niet, maar de vijs wordt aangedraaid. En hij biedt geen enkele oplossing voor die mensen, tenzij je begint met dumpingpraktijken. Ik veronderstel dat hij enige ethiek bezit en dit niet wil toelaten.

Nee, dat erkennen wij niet, vermits het niet empirisch kan bewezen worden, noch dat het een logisch verhaal is. Lees eens Arrow, Domar en Kaldor, deze hebben haarfijn bewezen dat er geen endogeen verband bestaat tussen winsten, investeringen en productiegroei. Maw, het kan best zijn dat je met lastenverlagingen een grotere winstmarge creëert, maar dat investeringen zelfs dalen, met als gevolg op lange termijn dat de productiegroei zal DALEN vermits er minder consumptie is. De VS is trouwens hierbij het meest klassieke voorbeeld. JMDD denkt dus alleen op korte termijn, wat in wezen schandelijk is in deze tijden van crisis. En ik denk dat dit komt door het feit dat hij alle factoren op 1 hoopje gooit.

Afbeelding

De VS:
Afbeelding
Afbeelding
When commodities no longer fire the spirit and self-absorption seems circular, then we'll turn to Utopia

amjdmg
Gebruikersavatar
Berichten: 3034
Lid geworden op: 17 Jul 2006, 15:03

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor amjdmg » 16 Dec 2009, 16:53

Waar gaan die winsten dan naartoe? Consumptie?
Als het fascisme in Europa ooit weer opduikt, zal het dat doen onder de naam antifascisme. - Jacques Presser

Sven
Gebruikersavatar
Berichten: 348
Lid geworden op: 04 Okt 2008, 15:03
Contact:

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor Sven » 16 Dec 2009, 20:03

amjdmg schreef:Waar gaan die winsten dan naartoe? Consumptie?


Dat vraag ik me ook af.

Praetorian schreef:De VS:
Afbeelding


Dit noemen we 'correlative evidence' en dat is de mist sterke soort. Gedurende al deze jaren zijn er veel meer economische factoren die veranderd zijn en dat maakt dat zulke correlaties niet als goed bewijs aanzien kunnen worden.
President Clinton: "We want to live forever, and we're getting there."

amjdmg
Gebruikersavatar
Berichten: 3034
Lid geworden op: 17 Jul 2006, 15:03

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor amjdmg » 17 Dec 2009, 11:51

Sven schreef:Dit noemen we 'correlative evidence' en dat is de mist sterke soort. Gedurende al deze jaren zijn er veel meer economische factoren die veranderd zijn en dat maakt dat zulke correlaties niet als goed bewijs aanzien kunnen worden.


Ik ben geen held in grafieken, maar in zover ik het zie volgt op die grafiek weldegelijk een stijgende investering na stijgende winsten. Alleen zijn ze zo slim geweest alles na 2005 weg te laten, zodat het niet duidelijk of de investeringen daar ook stijgen.
Als het fascisme in Europa ooit weer opduikt, zal het dat doen onder de naam antifascisme. - Jacques Presser

Praetorian
Gebruikersavatar
Berichten: 10153
Lid geworden op: 19 Nov 2004, 17:27

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbeleid

Berichtdoor Praetorian » 17 Dec 2009, 14:59

Het zijn maar enkele grafieken, enige die ik kon vinden. Daarom ook mijn verwijzingen naar Kaldor en Domar. Uren leesplezier waaruit blijkt dat JMDDs versie totaal niet klopt op lange termijn. Kalecki is ook een goede economische referentie ivm Domars steady state economy en de rol van een actieve overheid. Ik heb het getracht beknopt weer te geven.
En waar winsten naartoe gaan? Consumptie is een mogelijkheid, zie Veblen. Financiële speculatie is een beter antwoord, uit lange termijn cijfers kan duidelijk worden uitgemaakt dat speculatie exponentieel is gestegen tegenover gedaalde investeringen. Wat uiteindelijk telt is een winstpeil, wat serieus kan verschillen van output/technologische vernieuwingen of de meerwaardevoet. De meerwaardevoet kent trouwens een dalende organische samenstelling van het kapitaal, wat maakt dat het winstpeil stijgt door een dalend loonaandeel. Dit is dus meest duidelijke globale indicatie dat technologische vernieuwingen aan het stagneren zijn.
Afbeelding
When commodities no longer fire the spirit and self-absorption seems circular, then we'll turn to Utopia

Cine22
Berichten: 1
Lid geworden op: 13 Jul 2010, 09:23

Re: Rosetta revisited: tijd voor regionaal arbeidsmarktbelei

Berichtdoor Cine22 » 13 Jul 2010, 11:15

Hallo Vrienden, ik ben Cinema en ik heb gelezen van uw site in een zeer diepe en ik wil u kunnen genieten van dit schitterende inspanning. U hebben enig ding zo veel Dat kan ik niet hebben verschillende woorden voor bedankt.


Terug naar “Politiek”




  Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron